Kestanepınar Köyü Samsun"un Çarşamba İlçesi"ne 29 km uzaklıkta Topuzlu Dağlarmın eteğinde kurulmuştur. Deniz seviyesinden yaklaşık 800 m yükseklikte olan köyün, kuzeyinde Soğucak Köyü ve Kara dere Köyü; batısında Örencik, Eynel ve Koçyurdu; doğusunda ise Karacaören Köyü bulunmaktadır.

Diyarbakır - Ergani ilçesinde, Çermik yolu üzerinde, 8km mesafede 120 yıldan bu zamana kadar yaşamını sürdürmeye çalışan bir Gürcü köyü. 93 harbinden sonra (1877-1878) Rus zulmünden kurtulabilmek için Gürcüstan"ı bırakıp kendilerine yeni yurt edinmek için yollara düşmüşlerdir. Zamanın Osmanlı paşalarından Kurt İsmail Paşa"nın yardımlarıyla Ergani"ye yerleşmişlerdir.

Balcıdede Köyü Balıkesir ilinin Gönen ilçesine 7 km. uzaklıkta bir vadi içerisinde kurulmuştur. Bu köyün tüm halkı 1877 - 1878 (1293 yılı) Osmanlı - Rus savaşı sonucu buraya göç ettirilmiş Gürcülerden oluşmaktadır. Batumi ve çevresinde (Murgul) eski adı Ereguna olan köyde oturan büyüklerimiz sırf dini nedenlerle göçe tabii tutulmuşlar ve gemi ile önce İstanbul’a, buradan da yine gemi ile Bandırma"ya gelmişlerdir. Çeşitli yerleşim seçeneklerinden bugünkü yer beğenilmiş ve yerleşim gerçekleşmiştir.

        1. Badzgireti/Bazgireti/Vazgireti.
        Bu üç biçimden asıl olanı, Badzgareti’den (ბაძგარეთი) türetilen Badzgiretidir (ბაძგირეთი). Badzgareti sözcüğünün kökü Badzgari (ბაძგარი), getirilen ek ise -et dir. Sulhan Saba Orbeliani’nin sözlüğüne (ve böylece eski Gürcü edebiyat dilinde) göre  Badzgari, dikenli çalı anlamına gelir. Çağdaş Gürcü edebiyat dilinde ve lehçelerinde (Acaruli, Leçhumuri, Guruli, İmeruli) Badzgari diken yapraklı çalı demektir. Badzgari’nin gövdesi ise Badzgidir. Burada ar- çoğul ekidir. Eski Gürcücede ar- eki insanın geldiği soyu belirtmek için de kullanılıyordu. Örneğin, Opiza (ოპიზა) – Opiz-ar-i (ოპიზ-არ-ი). –ar- eki, Svanca’nın diyalektlerinde bugün de çoğul ekidir.

        Tarihe 93 harbi diye geçen 1877–1878 Osmanlı Rus harbi neticesinde Gürcüstan’ı işgale başlamaları üzerine durumun vahametini (kötüye gideceğini) gören bu beylerin tuttukları tekneler ile 1877 yılında ilkbahar mevsiminde Gürcüstan"ın Acara Muhtar Cumhuriyeti olan Batumi ili Kobuleti kazası Çakvi nahiyesi Didame köyü ve çevresinde oturan soydaşlarını İstanbul’a nakil ederek büyük bir mezalimden (baskı, şiddet ve soykırım) kurtarmışlardır. Becanoğlu ailesinin ve bilhassa Osmanlı idaresi tarafından rütbeyle taltif edilmiş olan Hasan paşa, Murat bey ve Haydar beylerin Osmanlı devleti üzerindeki itibarları neticesi II.Abdülhamit han tarafından verilen özel bir izinle Bursa’ya yerleşmelerine ve istedikleri bir yere iskan edilmelerine müsaade edilmiştir.

Artvin"in Şavşat ilçesine 37 kilometre uzaklıktaki Maden, yaşlı bir köy... Hem coğrafi hem de kültürel nedenlerle kapalı bir topluluk oluşturan Madenliler oldukça konuksever. Öğrenci olmayınca köyün tek okulu da geçen yıl kapanmış.
Yol açıkmış. Güneşin ilk ışıkla­rıyla Artvin"in Şavşat ilçesin­den Maden Köyü"ne doğru yo­la çıkıyoruz. Yerlilerinin Bazgireti dediği Maden, Şavşat"ın Gürcüstan sı­nırındaki Gürcü köylerinden biri. Halkı adetlerini sürdürüyor ve aile içinde Gür­cü dilini kullanıyor.

        Gürcüçiftlik, Bolu’ya bağlı Düzce ve Yığılca ilçeleri merkezleri arasında bir yerleşim yeri. Güzel evleri, camisi, okulu ve içinden geçen Yığılca Çayı’ya hoş bir belde Gürcüçiftlik.  Köyün sakinleri, Gürcüstan’dan göç edip buraya yerleştikleri için köye Gürcüçiftlik adı verilmiş. Burada yaşayanlar dinleri için göç etmişler, ama dillerini unutmamışlar. Köyde iki aileyle tanıştım. Bunlardan biri çok önceleri (‘93 Muhacereti) gelmiş, diğer aile ise üç yıl önce Gürcüstan’dan gelip yerleşmiş.

1877-78 Osmanh-Rus Savaşı (93 Harbi) sonunda milli sınırlar dışında kalan Batum, Rus işgaline uğrar. Böylece Osmanlı yönetiminden Rus yönetimine geçen Batumi Sancağı, Rusların değişik baskılarına maruz kalır. Bu durum karşısında yerel halkın bir kısmı atayurtta kalıp mücadele etmeyi bir kısmı da Osmanlı topraklarına göç etmeyi tercih eder. O zamanlar Ruslar ezici bir kuvvete sahiptir. Bu küçük coğrafyanın direnme gücü ise son derece sınırlıdır. Bu durumda, birinci yolu tercih edenlerin şiddetli baskıları ve hatta ölümü göze almaları gerekmektedir. Yerel direnişler başlar fakat bunlar oldukça cılız kalır. Sonunda 1880"li ve takip eden yıllarda Osmanlı topraklarına akınlar başlar ve yerel Gürcü halkının önemli bir kısmı Batumi"yi terk eder.

Osmanlı-Rus Savaşı"nın (1877-1878) ardından Osmanlı yönetiminin elinden çıkarak Rusya İmparatorluğu sınırları içindeki Gürcüstan"a geçen topraklardaki Müslüman bölgelerden, özellikle Batum (ბათუმი) ve çevresinden hilafetin hüküm sürmeye devam ettiği topraklara yoğun bir göç dalgası yaşanmış, Gürcüstan"a bırakılan bu topraklardan Osmanlı ülkesi en az yarım milyon mülteci almıştır. Göçün temel sebepleri. 16. yüzyıl sonrasında İslamiyeti kabul eden Gürcüler üzerindeki politik ve ekonomik baskılardır.