Bilkent üniversitesi yönetimi tarafından davet aldığım ve Türkiye’ye geldiğim zaman; dil bilmediğim için öğrencilerle ilişkilerimde zorlanacağımı, onların beni anlayamayacağını ve onlara bir şey anlatamayacağımı düşündüm. Benim öğreteceğim konu fiziki harekete ve içsel psikolojiye dayandığı için az da olsa bir ümidim vardı. Çevirmen yardımıyla Türk öğrencilerle kolayca ilişkiye girdim. Beni istekle dinliyorlardı. Coşkuyla beni izlediler ve keyifle ders yapıyorduk onlar için bilinmeyen ve yeni olan figürleri gösterip açıkladığım zaman gözlerindeki parıltıyı ve hayranlığı unutamam.

Eğitim hakkı, Birleşmiş Milletler Örgütü, Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü, Avrupa Konseyi, Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı gibi örgütlerce kabul edilen belgelerde tanımlanmış, bildirge, sözleşme, tavsiye, karar, ilke, vb. nitelikte çok sayıda uluslararası ve bölgesel insan hakları belgesinde güvenceye alınmıştır. Eğitim hakkının düzenlendiği başlıca sözleşmeler arasında Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, Türkiye’nin onaylamadığı Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Uluslararası Sözleşmesi, bazı maddelerine çekince koyarak onayladığı Çocuk Hakları Sözleşmesini saymak mümkündür.(

Almanya gezimin ilk durağı olan Münih’de bir hafta kaldım. Münih’e gittiğimde ilk yaptığım iş, daha önce internet üzerinden irtibat kurduğumuz Münih Gürcü Derneği’nden (Aslında ismi dernek fakat henüz bir büroları yok. Ama onları bir arada tutan sıkı dostlukları buna çok da ihitiyaçları olmadığını gösteriyor. Ayrıca bir yayın organları da bulunmakta.) Nino Khabelaşvili’yi aramak oldu. Nino, Gürcüstan’dan Almanya’ya okumak için gelmiş ve Münih’de gazetecilik okumakta. Münih’deki ikinci günümde, Marienplatz’ın tam ortasındaki anıtın önünde buluştuk Nino ile. Ve diğerlerinin yanına gittik.

Kimilerinin rüyalar ülkesi olarak da tanımladığı ve uzun zamandır gitmek istediğim Gürcüstan’ı görme fırsatını nihayet buldum. Arkadaşlarım Adnan Alişan (Alişanidze), Recep Şen (Çotradze) ve ben Erdoğan Şenol (Davitadze), 09.08.2005, 10.08.2005 tarihlerinde Artvin Merkez, Kafkasör, Borçka, Deviskel, Heba, Maradit, Klaskur, Karagöl, Maçaheli’yi gezdikten sonra, 11.08.2005 günü sabahı özel aracımızla Sarp sınır kapısından ata yurda, Gürcüstana giriş yaptık.

Ülkemizde yaşayan Gürcü asıllı Türk vatandaşları, yaklaşık bir asrı aşkın zamandır bu ülkenin etnik ve kültür mozaiği içinde hem Türk kültürünü,hemde kendi öz Gürcü kültürünü yaşayarak ve yaşatarak,ülkemizin temel taşları arasında yer almıştır. Kültürel değerler ile geleneksel örf ve adetlerin devamında ve gelişmesinde sosyal cemiyetler büyük önem taşımaktadır. Bu cemiyetlerimizden Türkiye de kurulmuş 2. Gürcü Derneği de İZMİT BATUMLULAR KAFKAS KÜLTÜR DERNEĞİ dir. Kısaca İzmit Gürcü Derneği 1990 yılında Av.Abdullah ZORLU’nun önderliğinde Av.İsmail KARAKADILAR, Av.Kamil ŞİRİN, Zafer DEMİREL, Kerim VARDOĞAN, Saffet ÇELİK, Behçet KOLAT ve birçok genç arkadaşımızın çabalarıyla çok güzel bir Gürcü Halk Dansları gurubu oluşturmuşlardır.

Melenağzı köyü Düzce iline bağlı Melen Çayı’nın Karadeniz’e döküldüğü alanda kurulmuş şirin bir Gürcü köyüdür. Buraya yerleşik Kafkas Gürcü göçmenleri, Batum’un Karadeniz sahillerinden 93 Harbi diye anılan 1876-1878 Osmanlı-Rus İmp. Savaşı sonrası, Rus ilhakından kaçmak suretiyle bu bölgeye gelmişlerdir. Melen Ağzı halkı bu bölgeye diğer göçmenlerden daha sonra gelmişler, çevrede yerleşik Kastamonu sancağına bağlı yerli halk ile göçmen diğer Kafkas halklarıyla birlikte, oldukça kanlı mücadelelere girişmiş, Melen Çay’ı Kanlı Melen olarak anılır olmasına karşın, burayı vatan edinerek, bir daha da Melen Çayı deltasından ayrılmamışlardır..

Gürcüstan Aralık 1991’de bağımsızlığına kavuştuğunda Türkiye Bağımsızlığını ilk tanıyan ülke olmuştur. O dönemde iktidarda Gamsahurdia iktidarı mevcuttu. Bu destek Gamshaurdia’nın azınlıklara ve muhalefete izlediği sert politikalar yüzünden Batı’dan dışlandığı dönemde gelmesi açısından önemli olmuştur. Türkiye Gürcüstan’a karşı bu ülkenin bağımsızlığının ve toprak bütünlüğünün korunmasına yönelik bir dış politika izlemiştir. Karabağ sorunu ile Ermenistan’a ambargo uygulayan Türkiye’nin Kafkasya ve Orta Asya’ya açılan en önemli kapısı haline gelmiştir. Bakü-Ceyhan boru hattının güzergahının Gürcüstan’dan geçecek olması bu ülkenin Türkiye için önemini daha da artırdı. Ancak iki ülke arasında Abhazya sorunu ve sınırdaki Rus askeri varlığı yüzünden bazı pürüzler çıkmasına rağmen resmi düzeyde hiçbir sorun yaşanmamıştır.

Gürcüstan ekonomisine en önemli katkıyı tarım sektörü sağlamaktadır. Diğer önemli sektörler; ticaret, hizmet, sanayi ve taşımacılık sektörleridir. İnşaat, haberleşme gibi sektörlerin GSYİH"ye katkısı düşük seviyelerde kalmaktadır.

Sovyetler Birliği döneminde refah seviyesi oldukça yüksek olan Gürcüstan, Birliğin dağılmasından sonra kurulan diğer cumhuriyetler gibi ciddi boyutlarda ekonomik sıkıntılarla karşı karşıya kalmıştır. Ülkenin GSYİH’si 1992 yılında %44.2, 1993 yılında %11 oranında azalma göstermiştir.1994 yılında uygulamaya konulan istikrar paketi 1995 yılından itibaren olumlu etkilerini hissettirmeye başlamış bu yıl içerisinde gerileme durarak ilk kez pozitif ilerleme görülmüştür. GSYİH 1995 yılında %2,4, 1996’da %11,4 ve 1997 yılında 11,3’lük bir gelişme göstermiştir. 1998 ilk 6 ayında %8,9 gibi bir büyüme yaşamış Rusya’daki krizin etkisiyle yıllık büyüme %2,3 olmuştur.